Biotechnologia
Insulina, hormon o budowie polipeptydowej - składający się z dwóch łańcuchów peptydowych połączonych mostkami dwusiarczkowymi, produkowany w postaci proinsuliny przez komórki beta wysepek Langerhansa w trzustce.
Insulina przyspiesza tempo przenikania glukozy z krwi do niektórych komórek (głównie do komórek mięśni szkieletowych) i przekształcania jej w glukozo-6-fosforan, co stwarza obniżenie stężenia glukozy we krwi, zwiększenie zapasu glikogenu w wątrobie i mięśniach oraz wzmożenie spalania glukozy.
Przy niedoborze insuliny (cukrzyca) następuje zmiana w metabolizmie węglowodanów, a energia jest pobierana w większym stopniu ze spalania tłuszczów. Sprawia to priorytetowy defekt metaboliczny cukrzycy - naruszona jest równowaga między prędkością gromadzenia się acetylo-koenzymu A, będącego pośrednim produktem rozkładu kwasów tłuszczowych, a prędkością jego spalania w cyklu Krebsa. Acetylo-koenzym A zostaje wówczas zużyty do syntezy trujących ciał ketonowych i cholesterolu.
Insulina łagodzi wszystkie objawy cukrzycowe, działa jednak wyłącznie poprzez mini czas i dlatego musi być stale podawana. Duże dawki insuliny powodują wstrząs hipoglikemiczny (śpiączka), który wykorzystuje się w leczeniu psychoz maniakalno-depresyjnych i niektórych postaci schizofrenii.