Drewno - barwienie drewna
W przypacku wykończania na wysoki połysk wyroby nitrocelulozowe wymagają wielokrotnego nanoszenia (5 —7 warstw) oraz obróbki uszlachetniającej przez szlifowanie i polerowanie powłok. Z uwagi na właściwości termoplastyczne tych powłok szlifowanie prowadzi się na mokro przy użyciu nafty, terpentyny, oleju wrzecionowego i innych substancji sklejka wodoodporna. Ma to na celu niedopuszczenie do nadmiernego wzrostu temperatury na powierzchni szlifowanej powłoki (nie przekraczającej 40°Q. Lakiery caponowe są bezbarwne i przy malowaniu nie zmieniają naturalnej barwy wykończanego drewna. Stosuje się je jako warstwy podkładowe przy wykończaniu przezroczystym powierzchni drewna wyrobami chemoutwardzalnymi, na przykład piast lak, parkietolak, brw. Warstwa ta ma na celu izolowanie podłoża od kontaktu z wyrobami chemoutwardzalnymi, które mają charakter kwasowy. Pod wpływem kwasów mogą występować różne przebarwienia powierzchni drewna. Oprócz klasycznych nitrocelulozowych wyrobów lakierowych produkuje się także różne odmiany zmodyfikowane, stanowiące najczęściej wyroby dwuskładnikowe. W kraju produkuje się emalie i lakiery dwuskładnikowe n i t r o c e 1 u 1 o z o w o–uretanowe o nazwie handlowej celury. Jako składniki poliizocyjanianowe w tych kompozycjach stosuje się izocyjaniany alifatyczne lub alifatyczno-aromatyczne, np. desmodur N i desmodur HL (firmy Bayer). Zależnie od wymaganych właściwości powłok składnik poliizocyjanianowy dodaje się w ilości 10 — 20 cz. wag. na 100 cz. wag. wyrobu nitrocelulozowego. Do rozcieńczania tych wyrobów stosuje się specjalne rozcieńczalniki do wyrobów celulozowo-uretanowych, które nie mogą zawierać związków z grupami hydroksylowymi, np. alkoholi, glikoli.