Gry, ciągle gry
Ktoś mógłby powiedzieć: “dość już tych gier! ciągle te gry i gry.” Wielu ludzi którzy mnie znają, kojarzą mnie tylko z branżą gier. Tak to prawda, dużo gram. Prawdą jest też że to właśnie gry utorowały mi drogę do sukcesu. Teraz poza graniem, redaguję znany magazyn o tematyce gier, a żeby tego było mało uczestniczę w pewnych wysoko budżetowych projektach jako konsultant.
To wcale nie jest łatwa praca. Gry to trudny biznes. Robi się takie produkcje bardzo długo. Pracuje nad tym dużo ludzi. Pieniądze potem idą na gigantyczną promocję. I jeśli w finale okaże się że gra jest mało ciekawa, nie wciąga i ludzie jej nie kupują – mamy ogromną klapę. Dlatego jako konsultant (jeden z wielu oczywiście) oceniam gry jeszcze w fazie pisania scenariusza.
Bajki, dla porównania, robi się dużo łatwiej. Ponoć dzieci łatwiej zadowolić – nie wiem na ile to prawda. Moim zdaniem zdecydowanie trudniej. Patrząc co ciekawi mojego 5-letniego syna mogę wywnioskować, że nigdy nie będę uczestniczył w tworzeniu gry dla dzieci.
Jak już mówiłem, gry to moja recepta na życie. Ciekaw jestem czy za 30 lat też z takim zapałem otwierał będę pudełka z nowymi produkcjami. Czy nadal przesiadywał będę nocami i grał w gry online. Odpowiedź brzmi – nie wiadomo. Prawda jest taka, że jest to zbyt młoda branża by cokolwiek wnioskować i udowadniać. Czas pokaże i tyle.
Wróciłem do pokoju syna i co widzę - chłopak 5 letni maluje kolorowanki z internetu o takie:
