Kilka słów o Street Fighter
Street Fighter II to gra bijatyka oferująca rozgrywkę wedle reguł zbliżonych do prywatnej poprzedniczki z 1987 roku. Zawodnik prowadzony poprzez gracza zmierza się z kolejnymi przeciwnikami w pojedynkach jeden-na-jeden trwających od dwóch do trzech rund (do wygrania pojedynku wymagane jest zwycięstwo w obu rundach, jeżeli pod koniec drugiej obaj zawodnicy mają na koncie po jednej rundzie, walka toczy się dalej w trzeciej rundzie). Siły witalne postaci opisują paski zdrowia widoczne u góry ekranu - zadaniem gracza jest doprowadzenie paska zdrowia przeciwnika do zera. Każda faza posiada nałożony limit czasowy - gdy zostanie on przekroczony, wygrywa ten z graczy, który ma wyższy wskaźnik energii na pasku zdrowia w chwili upłynięcia czasu (gdy poziom zdrowia dwójki walczących jest dokładnie taki sam, ogłaszany jest remis, a walka toczy się dalej aż do wyłonienia zwycięzcy). W pierwszej wersji Street Fighter II o podtytule The World Warrior walka mogła trwać maksymalnie dziesięć rund, jeżeli już systematycznie dochodziło do remisu (w późniejszej wersji, The Champion Edition zredukowano maksymalny czas trwania walki do czterech rund). Jeśli zwycięzca nie zostanie wyłoniony, komputerowy przeciwnik wygrywa (w trybie walki dwuosobowej przegrywają obaj gracze).
Po każdych trzech wygranych walkach gracz bierze udział w minigrze (pozwalającej zwiększenie końcowego wyniku). Street Fighter II oferuje kolejno trzy minigry: niszczenie samochodu (zbliżone do jednej z minigier w innej grze Capcom - Final Fight, niszczenie beczek zrzucanych na gracza za radą precyzyjnych uderzeń , a oprócz tego destrukcja metalowych beczek z materiałami łatwopalnymi. Rzeczone minigry były usunięte w grze Super Street Fighter II Turbo (pojawiły się tylko w zmian tej gry na Nintendo Game Boy Advance, aby na stałe powrócić do serii dopiero w trzeciej jej części).
Gracz kieruje wybraną postacią korzystając z ośmiokierunkowego joysticka i sześciu przycisków odpowiedzialnych za ataki. Joystick wykorzystany jest do skaknia, kucania, zbliżania się do / oddalania od przeciwnika, a również do blokowania jego ciosów. Klawisze ataku to trzy style uderzeń pięścią (mało ważące i szybkie, średnie , a dodatkowo mocne i wolne) i analogiczne do wymienionych trzy rodzaje kopnięć. Właściwie każdy gracz posiada do dyspozycji szereg ciosów kluczowych możliwych do zaprojektowania z dowolnej pozycji, łącznie z rzutami (niedostępnymi w pierwszej części gry). Każda postać posiada też właściwe tylko dla siebie ciosy specjalne, wykonywane w bardzo wielu przypadkach poprzez całkiem szybki ruch joystickiem w wymaganym kierunku, bądź kierunkach, połączony z naciśnięciem stosownego klawisza ataku.