Panda antywirus
Efektem ukazania tak szerokich możliwości był program, który można już obecnie nazwać wirusem, a który został stworzony przez dwóch wloskich programistów: R.CERRUTIego i M.MOROCUTTIego. W liście do A.K.DEWDNEYa napisali oni: Zamiast walczyć na sztucznej arenie spróbowaliśmy zbudować program zdolny przeżyć w naturalnym środowisku komputera Apple II. Nie wiedzieliśmy, jak to zrobić, póki nie zrozumieliśmy, że program musi zakażać dyskietki, traktując peceta jedynie jako środowisko pozwalające przenosić się z jednej dyskietki na inną.
O randze kłopotu niech świadczy fakt, że w kilka miesięcy później Ministerstwo Obrony RFN powołało specjalną komisję Bundestagu, badającą czy wirusy mogą zagrozić komputerom, od których zależy bezpieczeństwo RFN. Od tej chwili problem wirusów zagościł na stałe wśród wszystkich użytkowników komputerów na całym świecie.
Każda dyskietka przeznaczona dla komputera Apple zawiera własną kopię systemu operacyjnego, instalowaną do komputera podczas jego startu. Dołączyliśmy więc specjalnego wirusa do systemu, który odtąd zapisując cokolwiek na dysk sprawdzał, czy znajduje się na nim zmodyfikowana wersja systemu i w razie potrzeby modyfikował go. Wirusa zamierzaliśmy następnie zainfekować niepostrzeżenie na kilku dyskach używanych w największym sklepie komputerowym naszego miasta (Brescia). Cóż to jednak byłaby za epidemia, gdyby zaraza w żaden sposób nie objawiała się? Postanowiliśmy więc, że po każdych 16 cyklach autoreprodukcji nasz program będzie formatował zawierający go dysk natychmiast po uruchomieniu komputera.
List ten został niestety upowszechniony, a na jego efekty nie trzeba było długo czekać. W tym samym roku zaczęły pojawiać się w specjalistycznej literaturze opisy pierwszych złapanych wirusów. W wielu wypadkach wirusy wywoływały prawdziwą panikę, czego przykładem mogą być przeżycia programistów centrali komputerowej Wyższej Szkoły Bundeswehry czy poczty zachodnioniemieckiej w Norymbergii, gdzie początkowo sądzono, że miała miejsce awaria stulecia a później przyznano, że i tu zadziałał nieznany wirus.
W 1983 r. K.THOMPSON na posiedzeniu Associacion for Computing Machinery po raz pierwszy zaprezentował publicznie ideę wojen rdzeniowych. Szersze zainteresowanie pojawiło się już w 1984 r. po publikacji A.K.DEWDNEYa w majowym numerze Scientific American na temat nowej zabawy. Gra ta zdobyła z miejsca ogromne powodzenie najpierw w USA, a od 1985 r. po artykule na jej temat w Your Computer także w Stanach zjednoczonych. W tym też roku rozegrane zostały pierwsze mistrzostwa USA w tej zabawie.