Warkoczyki
Warkocze to dosyć popularna fryzura, mająca swe korzenie już w starożytności. Jest kilka rodzajów warkoczy, chociaż wszystkie warkoczyki zaplata się podobnie. Jest uczesanie z trzech (lub więcej) pasm długich, splecionych włosów, które zabezpieczone są przed rozplątaniem (np. wstążką, czasem związaną w kokardę, frotką, itp.). W tradycji europejskiej włosy były splatane w jeden warkocz, noszony z tyłu głowy lub dwa, symetrycznie po bokach głowy – czasem dodatkowo upięte. W kulturach afrykańskich fryzura może składać się z bardzo wielu cienkich warkoczyków. Warkoczem nazywa się także każdy wykonany w ten sposób splot. Odmiany uczesania: warkocz francuski – warkocz, w którym splatanie rozpoczyna się od wierzchołka głowy, a do początkowo cienkich pasm dobiera się coraz więcej włosów, korona – długi warkocz opleciony wokół głowy, kukiełka – warkocz zwinięty i upięty z tyłu głowy, baranek – dwa warkocze zwinięte przy uszach (na kształt baranich rogów), harcap – warkocz -z włosów lub peruki, noszony przez mężczyzn w XVIII wieku. Zatem jest to fryzura z długą już historią. Były bardzo popularne, czemu nie ma się co dziwić, ze względu na wygodę ich noszenia. Warkocz nosili zamożni panowie w średniowieczu, a także rycerze, wojownicy w średniowieczu, kiedy to noszeniu długich włosów przez mężczyzn było czymś wskazującym na zamożność, a także ułatwiało zachowanie ich higieny.