Winogrona. Źródło polifenoli
Pierwsi dziko rosnace winogrona odkryli Persowie, a stało się to przed 7 tysiącami lat! Wiadomo również, że 3,5 tysiąca lat przed Chrystusem jedzono je w starożytnej Babilonii, Asyrii i Egipcie. I właśnie stamtąd winogrona przybyły do Grecji, gdzie rozpoczęto produkować z nich wino. Od tamtej pory napój ten stał się charakterystycznym elementem cywilizacji śródziemnomorskiej. Polubili go Rzymianie, a szczególnie Rzymianki, które kierując się chyba intuicją, zbierały szlam z dna naczyń, w których przechowywano wino i… nakładały go sobie na twarz.
Medycyna naturalna do dziś odkrywa nowe właściwości lecznicze winogron. Wiadomo, że skład ich miąższu bogaty jest w łatwo przyswajalne węglowodany, glukozę i fruktozę, a również w kwasy owocowe (AHA): winowy, jabłkowy czy cytrynowy. W dojrzałych kiściach znajdziemy również pektyny, barwniki i składniki mineralne, np potas, wapń, żelazo, mangan czy fosfor. Najwięcej jest w nich natomiast aminokwasów, bo aż 17, m.in. histydyna, leucyna i glicyna. Białe i czerwone odmiany tych owoców zawierają także mnóstwo witamin z grupy C i B. Nie bez znaczenia są też znajdujące się w winogronach olejki, garbniki i enzymy.
Największy skarb znajduje się jednakże w skórce i szypułkach winogron. Tam naukowcy odkryli polifenole. Do najważniejszych z nich zaliczamy flawonoidy i resweratrol. Związki te posiadają właściwości antyutleniające, a więc dostając się do naszego krwiobiegu, nie dopuszczają do utleniania tzw. złego cholesterolu (lipoprotein LDL) i odkładania się rezultatów tego procesu w arteriach. Badacze udowodnili także, że resweratrol posiada działanie przeciwrakowe. Zapobiega mutacji komórek i produkowaniu się wolnych rodników, które mogą doprowadzić do powstawania i rozwoju nowotworu.